Blog
Dlaczego rękodzieło ma wartość większą niż inne przedmioty?
Jest taki moment, którego prawie nigdy nie zauważamy. Bierzemy do ręki kubek, zapalamy świecę, odstawiamy klucze na ceramiczną misę stojącą w przedpokoju, zakładamy ulubione kolczyki lub wisiorek.
To zwykłe czynności. Powtarzamy je każdego dnia. Jednak z biegiem czasu niektóre przedmioty przestają być tylko przedmiotami. Stają się częścią naszego domu, naszych przyzwyczajeń, czy naszych wspomnień. Nie zastanawiamy się, dlaczego zawsze sięgamy właśnie po ten kubek, choć w szafce stoi ich kilkanaście. Dlaczego ulubiona misa nigdy nie trafia do tylnej części kredensu, dlaczego ta jedna świeca czeka na spokojny wieczór, a nie na przypadkową chwilę i dlaczego wkładamy tę samą biżuterię niemal każdego dnia.
Po prostu wiemy. Człowiek przywiązuje się nie tylko do ludzi, przywiązuje się również do rzeczy, które towarzyszą mu w ważnych momentach, które sprawiają, że jeszcze bardziej są po prostu sobą.
Wszystko zaczyna się od czyichś dłoni
Kiedy patrzymy na ręcznie wykonany przedmiot, najczęściej widzimy jego kształt, kolor, fakturę. Może zachwyca nas szkliwo, może prostota formy, może sposób, w jaki odbija światło.
Ale jest coś, czego nie widać od razu. Czas. Każdy ręcznie wykonany przedmiot jest zapisem wielu godzin pracy, czasem także wielu lat nauki, nieudanych prób, powrotów do pracowni i poszukiwania własnego stylu.
Za każdym kubkiem, wisiorkiem, wazonem, bransoletką stoi człowiek, który kiedyś postanowił nauczyć się czegoś trudnego. Za każdą misą kryją się dłonie, które wielokrotnie zaczynały od początku. Za każdą świecą ktoś cierpliwie dobierał zapachy, proporcje i detale.
Tego wszystkiego nie widać. To wszystko można poczuć.
Ślady niedoskonałości
Przez lata uczono nas, że wartość oznacza perfekcję. Idealnie prostą linię, idealny kolor, czy idealny kształt.
Rękodzieło opowiada zupełnie inną historię. Pokazuje, że piękno może mieszkać w drobnych różnicach, delikatnie nierównym brzegu, subtelnym przejściu koloru, śladzie pędzla. To nie są błędy. To podpis człowieka. Każdy egzemplarz jest trochę inny. W naturze również nie ma dwóch identycznych liści, ani dwóch takich samych zachodów słońca.
Idealność i powtarzalność staje się po prostu nudna, bo świat jest inny, różnorodny i dlatego przedmioty tworzone ręcznie wydają się nam bliższe. Przypominają, że świat nie musi być równy, schematyczny, idealny, żeby był piękny.
Dlaczego wybieramy rzeczy z historią?
Coraz częściej szukamy przedmiotów, które mają swoje pochodzenie. Chcemy wiedzieć, kto je stworzył, skąd pochodzą, jak powstały. To nie przypadek. Im szybciej zmienia się świat, tym bardziej tęsknimy za tym, co prawdziwe, za rzeczami, które nie udają i które nie powstały tylko po to, żeby dobrze wyglądać na zdjęciu.
Rękodzieło nie ściga trendów, nie próbuje być modne przez jeden sezon. Ma znacznie większą ambicję. Chce dobrze się zestarzeć. Tak jak dobre drewno, czy dobra książka, albo ulubiony fotel, z którego nikt nie chce zrezygnować, mimo że ma już swoje lata.
Może właśnie dlatego coraz częściej wracamy do przedmiotów tworzonych przez ludzi, a nie przez linie produkcyjne. W świecie pełnym pośpiechu zaczynamy dostrzegać wartość tego, co powstało powoli.
W DAR-ART wierzymy…
…że dom tworzą nie tylko ludzie. Tworzą go również przedmioty, które każdego dnia dyskretnie uczestniczą w naszym życiu. Wartość tych przedmiotów wzrasta wraz z naszym przywiązaniem do nich. Instynktownie wybieramy te, które coś nam przypominają, czy sprawiają, że czujemy się, jak u siebie. Wtedy mniej ważna staje się idealność, a ważniejsze lepsze dopasowanie do codziennych ulubionych rytuałów.
Te drobne elementy codzienności, to właśnie z nich buduje się atmosfera naszego domu. Dlatego wybieramy rękodzieło powstające z cierpliwości, doświadczenia i pasji. Takie, które nie potrzebuje krzyczeć swoją wyjątkowością, ale dopasowuje się i zostaje zauważone z czasem.
Na chwilę przed końcem…
Wyobraź sobie dom po wielu latach. Na półkach pojawiły się nowe książki. Ściany zmieniły kolor. Dzieci dorosły. Zmieniały się pory roku. Zmienił się świat.
A jednak gdzieś w kuchni nadal stoi ten sam kubek, na stole ta sama misa, na komodzie świecznik, który pamięta rodzinne spotkania sprzed lat.
To właśnie wtedy rozumiemy, że nie wszystkie przedmioty starzeją się tak samo, niektóre dojrzewają razem z nami. Przesiąkają codziennością. Stają się częścią rodzinnych historii. I choć nie potrafią mówić, opowiadają o naszym życiu więcej niż niejeden album ze zdjęciami.
Dom nie zapamiętuje dat, zapamiętuje obecność. Wyjątkowe przedmioty są tymi, które przez lata cicho towarzyszą ludziom w ich codziennym życiu.